Roma Piskoposluğu’nun yeni pastoral yılı açılışında, Papa Leo XIV, birlikte yürütülen bir pastoral değerlendirme süreci çağrısında bulunarak, bu sürecin Hristus ile buluşma, topluluk ve şehre hizmet üzerine odaklanması gerektiğini vurguladı.
Papa Leo XIV, Roma Piskoposluğu’na yeni pastoral yılına başlarken dinleme, ayırt etme ve mevcut etkinlikleri değerlendirme süresine zaman ayırmasını önerdi. Yeni inisiyatifler eklemek yerine, mevcut faaliyetlerin gözden geçirilmesi gerektiğini belirtti.
Cuma günü, St. John Lateran Bazilikası’nda düzenlenen Piskoposluk Meclisi’nde konuşan Papa, yeni bir pastoral program sunmadığını, ancak ortak bir “pastoral değerlendirme” yöntemi önerdiğini ifade etti.
Bu sürecin, yaşananları yeniden okuma, hangi faaliyetlerin meyve verdiğini tanıma, çalışmayan unsurları anlama ve bunların nedenlerini birlikte araştırma anlamına geldiğini açıkladı. Bu değerlendirme sürecinin tüm eklesiyal topluluğu kapsaması gerektiğini ve mümkünse dini hayata düzenli katılmayanların da görüşlerinin alınması gerektiğini vurguladı.
“Bazı inisiyatifler neden yollar açar, bazıları ise yalnız kalır?”
Papa Leo, yansımasına Meryem Magdalene’in boş mezar başındaki İncil hikayesi ile başladı. İsa’nın ona yönelttiği “Neden ağlıyorsun? Kimi arıyorsun?” sorularını, Kilise ve Roma şehri için de birer soru olarak sundu.
Papa, Roma Piskoposluğu’ndaki canlılığı, tanıtım, yardım ve dua ile uğraşan parohiler, dernekler ve diğer eklesiyal gerçeklikleri örnek göstererek dile getirdi. Ancak, çok fazla etkinliğin toplulukları evangelik merkezlerinden uzaklaştırma riski taşıdığını da kabul etti.
Papa, pastoral etkinliğin başlaması gerekenin, yalnızca ne yapmamız gerektiği sormak değil, kimi ve nasıl buluşmamız gerektiği olduğunu ifade etti.
Meryem, İsa’nın ismini duyduğunda onu tanıdığını belirten Papa, Kilise topluluklarındaki insanların da anonim veya görünmez kalmamaları gerektiğini, görünür, bilinir ve isimle anılmaları gerektiğini belirtti. Hristus ile gerçek bir buluşmanın, misyoner sevinç kaynağı haline geleceğini vurguladı.
“Kilise kendisi için değil, her kişiyi Rab ile buluşturmak için vardır.”
Papa, Piskoposluğun pastoral yaşamını değerlendirmesi gereken üç ana alanı belirledi.
Birincisi, “Hristus ile buluşmak ve başkalarının da buluşmasına yardımcı olmak.” Etkinlikler, sadece organizasyon veya katılım açısından değil, gerçekten insanları Hristus’a götürüp götürmediği ve İncil’i yaşamlarıyla bağlayıp bağlamadığı açısından değerlendirilmelidir.
İkincisi, “topluluk oluşturmak.” Hristiyan toplulukları, insanların karşılandığı, yanında olunduğu, değerli hissedildiği ve sorumluluk üstlendiği ilişkiler sunmalıdır. Papa Leo, özellikle gençlere zaman ayırma ve dikkatli dinleme ihtiyacını vurguladı.
Üçüncüsü, “şehri yaşamak ve ona hizmet etmek.” Roma’nın, Kilise’nin faaliyetlerinin sahnesi değil, misyonun yeri olduğunu ifade eden Papa, Kilise’nin şehrin beklentilerini, kırılganlıklarını ve sorularını paylaşmaya çağrıldığını vurguladı.
Dördüncü bir endişe ise hepsini kapsıyor: Tanrı halkının eğitimi. Pastoral etkinliklerin, insanların inançta büyümelerine, misyoner öğrenciler olmalarına, eklesiyal sorumlulukları üstlenmelerine ve somut yaşam ve hizmet seçimlerine dönüştürülebilen olgun bir inanç geliştirmelerine yardımcı olması gerektiğini hatırlatarak, Papa, pastoral etkinliklerin her zaman olgun inancı, misyoner öğrenciliği ve Kilise içindeki sorumluluğu pekiştirmesi gerektiğini belirtti.
“Daha az yapın ve daha iyi yapın.”
Papa Leo, önerilen sürecin, papazlar ve pastoral çalışanlar için başka bir yük haline gelmemesi gerektiğine dikkat çekti. “Pastoral değerlendirmenin sanatı,” daha fazla yapmanızı istemez, dedi. Aksine, Kilise’ye “daha az yapma ve bunu daha iyi yapma” izni verir.
Papa, papazlara yanıt vermeden önce dinleme, karar vermeden önce ayırt etme çağrısı yaparken, laik insanların yeteneklerini ve sorumluluklarını tanıma gerekliliğine işaret etti. “Başkanlık, her şeyi yapmak demek değildir,” dedi ve başkalarının yeteneklerini etkinleştirmenin önemini vurguladı.
Papa ayrıca, Roma Prefektörlüklerinin, din görevlilerinin utanç duymadan zorluklarını paylaşabilecekleri gerçek bir papaz kardeşliği yeri haline gelmeleri çağrısında bulundu.
Papa, Don Luigi Di Liegro’nun, şehrin Caritas’ını kurmuş ve bu kişi için çok çalışan sevgili Roma papazı örneğini hatırlatarak konuşmasını tamamladı. Don Luigi Di Liegro’nun hayatı, erdemleri ve kutsallık itibarı üzerine gerekli araştırmaları başlatma kararını “memnuniyetle” onayladığını açıklayarak, papazın görme ve dinleme üzerindeki vurgusu ile ayırt etmenin merkezi sorusunu bağdaştırdı: “Rab, sen neredesin?” Bu sürecin, yeni pastoral deneyimlere ve 2033’teki Kurtuluş Yubileti’ne doğru ortak bir yolculuğa vesile olmasını umduğunu ifade etti.
Son olarak, Papa Leo XIV, Roma Piskoposluğu’nu ve şehri Maria, Salus Populi Romani‘ya emanet ederek, onun pastoral yolculuklarına eşlik etmesini istedi.