Bu sezon moda, gençliğin karmaşası ve görgüsüzlüğünü benimseyerek “dağınık” bir görünüm sunuyor. Prada, cüretkar sütyenler, nu-rave neonları ve uyumsuz stillerle dikkat çekti. Diesel için Glenn Martens’in düzenlediği veda defilesinde, onun bir gecelik ilişkileri canlandıran oyunculara ve parçalanmış görünümlere yer verildi. Burberry, Central Cee’yi sarkık bol pantolonları ve kapüşonlu üstüyle podyuma çıkararak, lüks algısını farklı bir bakış açısıyla yeniden yorumladı.
Gençlerin tarzlarındaki bu kusurluluk ve alt kültürler, lüks markaların fiyat artışları ile Z Kuşağı’nın lüks harcamalarındaki azalma ile nasıl bağdaşıyor? Geçtiğimiz yıl, Vogue Business’ın yaptığı bir araştırmada, bazı Z Kuşağı bireyleri lüks tüketimi hoş karşılamadıklarını ve yeni lüks ürünleri fiyatına değmeyecek kadar pahalı bulduklarını ifade etti. Bunun yerine, vintage pazarlarından elde edilen buluşlar, onlara daha fazla kültürel değer sağlıyor.
Genel olarak, zevklerde bir kayış söz konusu. Üç yıl önce “sessiz lüks” hemen herkesin dilindeydi; ancak şimdi bu trend, yalnızca bunu başarıyla uygulayan Hermès, Brunello Cucinelli ve The Row gibi moda evlerinde devam ediyor. Moda evlerinin, gençlik gruplarından ilham alarak kendilerini yeniden konumlandırmaları, bazıları için riskli bir strateji gibi görünse de, bu durum özellikle lüks markalar için geri dönüş beklentisini tehlikeye atıyor.
Bir zamanlar kültürün merkezinde olan markalar, artık genç tüketicilerin odak noktası haline geldi. Archrival’ın kıdemli editörü Bayla Metzger, gençlerin belirsiz bir gelecekle karşı karşıya olduğunu ve bunun estetiklerine yansıdığını belirtiyor. “Gençler, önümüzdeki 10 yıl içinde yapay zekanın insanlığı ortadan kaldırabileceğini duyuyor ve bundan ne anlama geldiğiyle başa çıkmaya çalışıyorlar,” diyor. Sonuç olarak, Z Kuşağı’nın ambiyansı, bir tekrar olarak tanımlanan “sunlanmış” bir yaşam tarzına dönüş yapıyor; bu, podyumlarda da artık belirgin bir şekilde görülebiliyor.