Sosyal medya çağında izleyiciler, yeni yapımlara farklı seviyelerde maruz kalmış olarak geliyor. “Her Şeyi Görebilirsin” filmi de bu durumu birçok katmanda ele alıyor. Elizabeth Holmes’un “niçin seni kandırayım” repliğinin olduğu fragman ve Nathan Fielder’ın hayal kırıklığı ile karışık yüz ifadesi benim için başlangıç noktası oldu. Holmes’un repliğini taklit eden sosyal medya videoları ve Fielder’ın yüz ifadesi üzerine yapılan psikolojik analizler de dikkatimi çekti. Ayrıca, bu dolandırıcılık hakkında bir şey bilmediğim için Theranos’u tanıtan paylaşımlar, daha önce izlenmiş “Drop Out” (2022) dizisi hakkında yapılan yorumlar da beni bilgilendirdi. Film izleme zamanı geldiğinde karakterleri ve onlarla ilgili bildiklerim, filmden aldığım etkiyi ciddi şekilde değiştirdi.
Film, bir tür belgesel niteliğinde; bu nedenle “spoiler” kavramının burada ne kadar geçerli olduğunu bilmiyorum. Yatırımcılarına yalan söyleyen bir girişimciyi ve hapse girmeye hazırlanan bu kişinin hikayesini anlatıyor. “Her Şeyi Görebilirsin” belgeselin kamuoyunu bilgilendirme vaadini yerine getirmiyor, bu belgeselin daha çok anlatım biçimi ve filmdeki farklı katmanlarla ilgili olduğunu düşünüyorum.
Belgesel her zaman deneysel bir ortam olmuştur; kurgusal film belgesel gibi, belgesel ise kurgusal gibi sunulabiliyor. “Her Şeyi Görebilirsin” filmine en yakın düşündüğüm yapım, Kaouther Ben Hania’nın “Dört Kız Kardeş” (2023) filmi. Ben Hania’nın asla görmediğimiz bir karakter olarak, travma yaşamış bir ailenin evinde geçirdiği sahnelerle dolu. Çeşitli aile üyelerinin hikayelerini anlatmalarını, profesyonel aktörler tarafından bazı sahnelerin oynanmasını ve karakterlerin aktörlere nasıl oynamaları gerektiği konusunda tavsiyelerde bulunmalarını izliyoruz. Fielder’ın filminde de benzer katmanlar mevcut ve bu katmanları bir inceleme ile deşifre etmek son derece spoiler niteliğinde.
Fielder, Holmes’un daha önce 2022 yapımı dizide canlandırdığı Amanda Seyfried’i, hapisteki Holmes’un Fielder ile telefonda konuşmasını gerçekleştirdiği sahnelere yer vererek Ben Hania’nın yaklaşımını taklit ediyor. Bu, Ben Hania’nın “Hind Rajab’ın Sesi” (2025) filmindeki tersine bir durum. Ben Hania’nın filmi, Kızıl Haç Çağrı Merkezi’nde meydana gelen olayların kurgusal bir yeniden yapımıyken, gerçek görüntü sadece Hind’in ailesi öldürüldükten sonra kendisini hedef alan IDF askerlerine telefonla yaptığı arama.
Film boyunca Fielder, izleyicinin anlatıcının kim olduğunu algılamasını değiştirmesini istiyor. Fielder’ın Holmes’un “tatil evi”ne girmesiyle açılan filmde, gerçeklik algım sorgulanıyor. Kamera ise, buranın kiralık bir ev olduğunu açıkça belirten bir tabelaya odaklanarak, Holmes-Evans ailesinin ev hayatıyla ilgili hiçbir içgörü sunmadığını gözler önüne seriyor. Evin, Universal Studios’daki bir hangar gibi olabileceği düşüncesi aklımdan çıkmıyor.
Çiftin “ev durumu” hakkında beni son derece rahatsız eden bir durum ise, iki çocukları olmasına rağmen hiçbir yardım alınmamasıydı; ne temizlikçi ne de bakıcıdan eser yoktu. Bu, son derece sahte görünüyordu. İki sosyal açıdan yetersiz yuppie, bir çocuğu büyütmek için gereken tüm destekten yoksun gibi. Filmde bu duruma dair kimsenin yorum yapmadığı gerçeği de dikkatimi çekiyor. Bununla birlikte, Fielder’ın yataksız bir yatakta uyumak zorunda kaldığına dair sayısız video mevcut, ancak burada gösterilen evin onlar için gerçek bir yaşam alanı olmadığı gerçeği göz ardı ediliyor.
Filmin ilk yarısında, Fielder çiftle geçirdiği sosyal açıdan rahatsız edici zaman diliminde onların ayrıcalıklarını ve ilişkelerinin temeli olan yalanları ortaya koyuyor. Holmes’un ebeveynleri, bu kiralık bungalova ziyarete geliyor ve babası, Fielder’ın Holmes hakkında bazı arka plan bilgileri edinmeye çalışırken büyük bir sürpriz açıklıyor. Bu bilginin, “Drop Out” dizisinde açıklanmış olabileceği düşünülse de benim için yeniydi ve bununla ilgili yapılan açıklayıcı videolarda hiç değinilmemiş olmasına sevindim.
Açıkça rahatsız edici bir spoiler ise, Holmes ile Fielder arasındaki bir etkileşimdir. Sosyal medya kullanıcıları bunu anlamaya çalıştı. Fielder’ın Holmes ile tatil evindeki zamanı sona erdikten sonra, filmin ikinci yarısında Seyfried’i aynı yere davet ediyor ve ilk yarıdaki görüntüleri analiz ediyorlar. Bu, rol yapma ve gerçek olma arasındaki ilişkinin iyi bir test durumu. Fielder’ın Holmes ile geçirdiği sürenin ne kadarının senaryo olduğunu tartışıyorlar. Seyfried’in olduğu ikinci yarı, Holmes’un analizinin “belgesi” gibi görünse de oldukça senaryoya dayalı hissettiriyor ve Seyfried’in oyunculuk yaptığı açıkça ortada. Bu bölümü, gerçek izleyicilerin izledikleri televizyon programları hakkında yorum yaptıkları BBC’nin “Gogglebox” yapımındaki akışla karşılaştırabilirsiniz. Seyfried’in bu bölümdeki oyunculuğu yanında, Fielder’ın ilk yarıdaki performansı gerçek gibi duruyor; bu da ilk bölümün gerçek bir belgesel olduğu veya Fielder’ın Seyfried’den daha iyi bir aktör olduğunu düşündürüyor.
İkinci yarıda bir noktada, Fielder’ın pencereden dışarı bakarak Holmes ile yaptığı bir etkileşimi hatırladığını görüyoruz. Bu anıda bizi kim yönlendiriyor? İşte o anda, Fielder’ın üzerindeki, dışarıdan ve yüksekteki bir anlatıcının olduğunu hissediyoruz; bu anlatıcı, “Her Şeyi Görebilirsin”i sunmak için belgesel ve kurgusal film parçalarını bir araya getiren nihai yönetmen. Bu ustaca hamle ile, Fielder ve ortak yönetmen Lance Oppenheim, tüm anlatıyı bir labirente dönüştürerek, hayrete düşen izleyicilerin favori sosyal medya sitelerine koşmalarına, yorum yapmalarına ve açıklamalar sunmalarına sebep oluyor.
