Güneydoğu Amerika’nın kültürel zenginliği, birçok farklı etnik grubun yan yana yaşadığı bir ortamda gözler önüne seriliyor. Hispanikler, Beyaz Amerikalılar, Polinezliler, Asyalılar, Avrupalılar ve Siyah Amerikalılar gibi çeşitliliğin içinde, aile yapılarından yeme alışkanlıklarına kadar birçok alanda karışımların nasıl bir araya geldiği ortada. Zamanla, karışık aile yapıları standart hale gelirken, bu durum aynı zamanda kuşaklar arası hikaye ve deneyimlerin zenginleşmesine de katkı sağlıyor.
Ancak, kültürler arasındaki karmaşanın çok fazla olduğu düşünülürse, nasıl bir uyum sağlanabilir?
Appalachia bölgesinde, Dağlar arasında dolaşan birçok hikaye bulunuyor. Hollandalı Amish topluluklarından Mississippi Deltası’nın zenginliğine kadar uzanan bu hikayeler, farklı deneyimlerin ortak bir noktada nasıl birleştiğini sorgulatıyor. Benim için bu, ailemle tanıştığımda başladı. Ailem, geleneksel “dağlı” özelliklerine sahip değildi ve kendi kimliğimi sorgulamama sebep oldu.
Ailemle geçmişimi araştırmaya başlamadan önce, Appalachian olmanın sadece avcılık, ATV sürme ve dağlarda yaşamaktan ibaret olduğunu düşünüyordum. Ancak, ailemde yaptığım inceleme, köklerimin kültürel bir karışımın bir parçası olduğunu ortaya çıkardı. Ailemde, Alabama’dan gelen ve 1900’lerin başında genç yaşında sorumluluklarla dolu bir hayatla tanışan güneyli kadınların hikayeleri vardı. Bu dönemde, Amerika sanayileşme sürecinden geçiyordu ve birçok aile, iş bulma umuduyla göç ediyordu.
Büyük büyükbabam James, Batı Virginia’da yaşıyordu ve büyük büyükannem, Alabama’daki travmatik kaybından sonra buraya sığınmıştı. 1970’lere gelindiğinde, bu aile on çocuk büyütmüştü ve her birinin kendi hikayesi vardı. Aile içindeki zorluklarla birlikte, aile olmak hayatta kalmanın tek yolu haline gelmişti. Ben 1998 yılında genç bir annenin çocuğu olarak doğdum ve ailemde büyükannenin torunu olarak kendi kimliğimi bulmaya çalıştım.
İlkokuldan liseye geçerken, kendimi tanımak için yeni arkadaş gruplarına katılmaya başladım ve gözlemlerim, beyaz ve siyah çocuklar arasında büyük bir ayrım olduğunu gösteriyordu. Okulda avcı ve kömür madencisi çocukları arasında geçirdiğim zaman, kendi ailemin sıcaklığını ve farklılıklardan kaynaklanan zorlukları hissediyordum.
Mezun olduktan sonra, Appalachian köklerimle ilgili düşündüm ve aslında toplumun dışındaki yaşamımın ne kadar farklı olduğunu fark ettim. Büyükannemin hikayeleri, hayatım boyunca duyduğum diğer insanlarla olan benzerlikleri ortaya çıkardı. Dağların ötesinde farklı köklerimiz olsa bile, hepimiz o dağların ruhu ile yetiştik.
Ailem, yeterli kaynak olmadan hayatta kalma mücadelesini verdikleri için bana birçok hayat dersi verdi. Bu süreçte, Appalachian kültürünün ne olduğunu düşündüğümden daha derin olduğum sonucuna vardım. Renk, kök ya da kültürel ifadelerle tanımlanmadığımızı; getirdiğimiz unsurlarla benzersiz bir kimlik oluşturduğumuzu anladım.
Siyah olmak, West Virginia’da sadece bir ayrıcalık değil, aynı zamanda burada yetişen nesillerin hikayesinin bir parçası olmaktır. Ben Siyahım ama aynı zamanda Appalachian’ım; damarlarım, benden çok daha eski dağların melodileriyle dolu.