Anaerobik bakteri kültürü, oksijen varlığında bölünemeyen bakterilerin büyütülmesini ifade eder. Bunun için iki temel koşul gereklidir: oksijensiz bir atmosfer (kapalı veya havalandırmalı bir kavanoz veya anaerobik bir odada) ve azaltılmış bir ortam (genellikle sistein gibi bir azaltıcı madde içeren). Örnek alma veya kurulum sırasında oksijenle temas, kültürlerin başarısız olmasının başlıca nedenidir.
Anaerobik kültür, oksijensiz bir ortamda inkübe edilen ve oksijene tolerans göstermeyen bakterilerin büyümesine olanak tanır. Bu kavram farklı isimlerle anılır: anaerobik kültürler, anaerobik bakteri kültürü, anaerobik bakterilerin kültürlenmesi gibi. Bu içerik, araştırma ortamını (atmosfer, ortamlar, göstergeler) ve klinik laboratuvarların anaerobik örnek toplama için yayımladığı kuralları kapsar. Protokol niteliği taşımamaktadır; laboratuvarınızın SOP’sine ve kullandığınız ürünlerin talimatlarına uyun.
Laboratuvarlarda, anaerobik bakterilere yönelik özel görevler bulunur. Örneğin, Bacteroides cinsi, oksijenin varlığında bölünmeyecek kadar zorunlu anaerobik bakterilerdir. Ancak bu türlerin bazıları en aerotolerant anaerobik türler arasında yer alır. Klinikteki koleksiyon kılavuzları, oksijenle kısa süreli temasın bile anaerobların hayatta kalmasına zarar verebileceğini belirtmektedir.
Anaerobik ortamlar oluştururken, iki temel koşul sağlanmalıdır: ortamda göreceli olarak düşük bir redoks potansiyeli ve atmosferden oksijenin çıkarılması. Redoks potansiyeli, genellikle azaltıcı maddelerle taze hazırlanmış bir ortam kullanılarak kontrol edilir. Azaltıcı maddelerin sınırlı kapasitesi olduğundan, hazırlanmış ortamların, anaerobik koşullarda depolanmadıkça, hazırlanma gününde kullanılması önerilmektedir.
