Bu hafta, komedyen Russell Brand’ın tecavüz ve cinsel saldırı suçlarından hapse girmesi ve çocuk kitabı yazarı David Walliams hakkında cinsel taciz iddialarının gündeme gelmesi, sadece bu erkekleri değil, aynı zamanda onları destekleyen kesimleri de sorgulatmaya başladı. 2004 yılında yaptığı bir espri nedeniyle Jonathan Ross, özür dileyerek, 15 yaşındaki Britanya komedi ödüllerini “tipik 15 yaşındaki gibi: sarhoş, tahmin edilemez ve muhtemelen David Walliams ile eve dönüyor” şeklinde tanımladı. Walliams, Guardian ve ITV News tarafından ortaya atılan iddiaları reddederek, şu an ayrı bir cinsel taciz soruşturmasının ortasında yer alıyor.
Phillips’in hikayesi, yüzeyde Brand veya Walliams ile ilgili görünmüyordu. Ancak, bu tarz görüntüler yeniden gündeme geldiğinde, farklı bir perspektifle değerlendirilmeye başlandı. Bu anekdotlar sadece şaka mıydı, yoksa kadın bedeninin nesneleştirildiği daha geniş bir kültürün belirtileri mi? Kadınları eğlence malzemesi olarak gösteren bir atmosfer, daha ciddi cinsel tacizlerin göz ardı edilmesini kolaylaştırdı mı?
Sophie Gilbert, “2000’lerin popüler kültürü, kadınlara açıkça korkunç bir şekilde davrandı,” diyerek, 1990’larda üçüncü dalga feminizmden post-feminizme geçişin, kadınların kendi nesneleştirmelerini kabul etmesi için bir ortam oluşturduğunu ifade etti. Bu dönemde genç kadın ünlüler, paparazziler tarafından sürekli takip edildi, kiloları hakkında eleştirilerde bulunuldu ve özel durumlarda fotoğraflandılar. 2004 yılında, Heat dergisi, ünlülerin selülitini konu alan özel sayılar çıkartarak, Beyoncé gibi kadınların bacaklarındaki “rahatsız edici” bölgeleri çizmeyi adet haline getirdi.
Charlotte Church 15 yaşındayken, bir internet sitesi onu 16. doğum gününe kadar takip etti ve bu, İngiltere’deki yaş sınırının altında olan bir durumu çarpıtılıyordu. Aynı durum Harry Potter yıldızı Emma Watson gibi diğer genç ünlüler için de geçerliydi. “Kendimi bu karikatüre dönüştürüldüm: cinsel bir nesne, küçümsenen ve alay edilen biri olarak hissettim,” diye hatırladı Church. Benzer içerikler, Britney Spears gibi genç starlar üzerinde de yoğun bir şekilde kullanıldı. Gazeteciler, Spears’ın memelerinin gerçek olup olmadığını sorgularken, ona “himeni koruyup korumadığı” konusunda sorular yöneltiyordu.
Sürekli bir tehdit altında olan bu ünlülerin yaşadığı travmalar, toplumun onları yalnızca eğlence aracı olarak görmesinden kaynaklanıyordu. “O dönemin kültürünün ne kadar toksik olduğunu anlatamam,” dedi komedyen Josie Long, Brand ile yaşadığı bir deneyimi aktararak. “Fiziksel saldırı olarak anladım” dediği anekdotunun ardından, bu tacizbi ortamın mevcut olduğunu vurguladı ve kadınların bu tür durumlarda kendilerini nesne olarak gördüklerini söyledi. Şu an yaşanan tartışmalar ise elbette ki daha açık ve bu meseleler hakkında daha fazla insanın sesini çıkarma imkanı yaratsa da, kültürel sorunlar, eski kalıplarda varlığını sürdürüyor.