İsviçre Alpleri’ndeki buzul hacminin son 5 yılda neredeyse yüzde 20 azaldığı bildirildi.
İsviçre Buzul İzleme Ağı (GLAMOS) ve İsviçre Bilimler Akademisine (SCNAT) bağlı İsviçre Kriyosfer Gözlem Komisyonu, Alpler’deki buzul erimelerine ilişkin yeni bir rapor yayımladı.
İsviçre’de mayıstan eylüle kadar etkili olan şiddetli sıcak hava dalgalarının ve kar yağışının az olduğu bir kış mevsiminin buzullar için bir başka yıkıcı sürece neden olduğu vurgulanan raporda, şunlar kaydedildi:
“İsviçre buzulları 2026’da bir kez daha aşırı erimeye maruz kaldı, buz kütlesinin yüzde 5’inden fazlası yok oldu. Bireysel buzulların ortalama kalınlığı 2,5 ila 4 metre azaldı. Yaz boyunca buzul dillerinde kalınlık bazı yerlerde 10 metreye kadar düştü. Sadece son 5 yıl içinde İsviçre’deki buzul hacmi neredeyse yüzde 20 oranında azaldı.”
Bir önceki yılda olduğu gibi 2025-2026 kışında da tüm rakımlardaki kar kalınlıklarının uzun vadeli ortalamanın çok altında kaldığı belirtilen raporda, bunun temel nedeninin düşük yağış miktarı olduğuna işaret edildi.
“Mayıstan eylüle kadar her ay, kurak koşullara ve en az bir sıcak hava dalgasına sahne oldu”
Raporda, “Ortalama kar kalınlığı açısından bakıldığında kış mevsimi (Kasım 2025 – Nisan 2026), ölçümlerin başladığı tarihten bu yana en az kar yağışı görülen 10 kış mevsimi arasında yer aldı. Mayıstan eylüle kadar her ay, kurak koşullara ve en az bir sıcak hava dalgasına sahne oldu. Bu aylar boyunca, donma sınırı 76 gün boyunca 4 bin metrenin üzerindeydi. Bu, ortalamanın 2 katından fazlasına tekabül ediyor ve dolayısıyla bir rekor teşkil ediyor.” ifadeleri kullanıldı.
Buzullar üzerindeki koruyucu kar örtüsünün hazirandaki sıcak hava dalgaları sırasında kısmen yok olduğu belirtilen raporda, eylüle gelindiğinde ise deniz seviyesinden 3 bin 500 metre yükseklikte bile hiç kar kalmadığına dikkat çekildi.
Raporda, “Alpler’deki buzulların bu koşullar altında uzun vadede hayatta kalma şansı bulunmuyor. Bu durum, Bella Tola Buzulu ve Griessfiren/Plattalvafirn gibi birçok küçük buzulun yok olmasında kendini gösteriyor.” değerlendirmesinde bulunuldu.
2026 ölçüm döneminin kayıtlara geçen en yüksek buzul erime yılı olan 2022’nin hemen ardından geldiği vurgulanan raporda, şunlar kaydedildi:
“Daha yüksek sıcaklıklara rağmen birçok buzulda, 2022’ye kıyasla biraz daha fazla kar birikmesi nedeniyle o yılki kayıp miktarlarına tam olarak ulaşılmadı. Ayrıca 2026’da kar yüzeyine daha az miktarda Sahra tozu çöktü, bu da güneş ışığının daha fazla yansımasına olanak tanıdı. Yine de istisnalar mevcuttu. 2026’da Allalin, Clariden, Aletsch ve Rhone gibi bazı buzullar, kayıtlara geçen en büyük erime miktarlarını yaşadı.”
Buzulların erimesi su sıkıntısını hafifletiyor
Temmuz ve eylül arasında buzulların toplamda yaklaşık 2 bin 200 milyar litre su kaybettiğine değinilen raporda, bu miktarın İsviçre’deki tüm hanelerin yıllık içme suyu tüketiminin 4 katından fazla olduğu ifade edildi.
Buzul erimesinin şu anda yaz aylarındaki su sıkıntısının hafifletilmesine yardımcı olmaya devam ettiği kaydedilen raporda, ancak buzla kaplı alanlar küçüldükçe bu etkinin şimdiden önemli ölçüde azaldığına işaret edildi.