“Kıbrıslı Rumlar için 1960 bağımsızlığı hiçbir zaman ideal destinasyon olmadı. Aksine, Enosis talebini frenleyen bir uzlaşıydı. Hedefimiz hiçbir zaman bağımsızlık değildi. Kıbrıslı Türkler için bağımsızlık dönemi -1963-1974- korku, güvensizlik ve şiddet ile bağlantılıdır”
Politis, Rum yönetiminin sözde “Kıbrıs Cumhuriyeti’nin bağımsızlık günü” olarak kutladığı “1 Ekim’in ‘ulusal birlik’ gösterisi olarak sunulduğunu ancak gerçekte birleştirmediğini, sadece iki toplum arasındaki siyasi kuşkuyu ve bölünmüşlüğü idame ettiren aynı ayrım çizgilerini yeniden çizmekte olduğunu” kaydetti.
Gazetenin bugün yer verdiği Yorgos Kumullis imzasını taşıyan “Milli Bayramlar: Bölünmeyi Derinleştiriyor Milliyetçiliği Güçlendiriyor” başlıklı makalede, Kıbrıslı Türklerin 5, Rumların da 4 milli bayram kutladığı hatırlatıldı.
Güney Kıbrıs’ta yapılan törenlerde “işgal bölgelerinin kurtarılması” söylemi kullanıldığı hatırlatılarak “yani Türk askerlerin kovulması askeri açıdan başarılabileceği fikri. Bu tutum siyasi açıdan tehlikeli olmasının yanında stratejik açıdan yersizdir, güç yanılgısını besler ve her türlü barışçıl çözüm perspektifini baltalar” ifadelerine yer verildi.
Kıbrıslı Türklerin ve Rumların bir kısır döngüye girdiği, çok bayramın çok milliyetçi duyguya, milliyetçi duyguların da daha çok bayrama yol açtığı görüşü ortaya konulan makalede özetle şunlara dikkat çekildi:
“Kıbrıs Cumhuriyeti önceki gün ulusal bağımsızlık bayramını ‘görkemli’ şekilde kutladı. Ancak aynı devlet varlığı iki toplumun tarihi anısının büyük bölümünde kuşkulu kalmıştır. Kıbrıslı Rumlar için 1960 bağımsızlığı hiçbir zaman ideal destinasyon olmadı. Aksine, Enosis talebini frenleyen bir uzlaşıydı. Hedefimiz hiçbir zaman! bağımsızlık değildi. Tam olarak, bağımsızlık bize EOKA mağlup olduğu için kazandırıldı. Ancak bunun liderlerimiz tarafından söylenmesi siyasi açıdan doğru olmaz, elbette okullardaki tarih kitaplarında da söylenmez. Kıbrıslı Türkler için bağımsızlık dönemi -1963-1974- korku, güvensizlik ve şiddet ile bağlantılıdır. Dahası, Kıbrıs Rum tarafı devleti ‘ele geçirdi’ ve tek toplumlu hale getirdi algısı hakimdir. Bu söylem bugün Kıbrıs Türk toplumu kamuoyunda hakimdir ve 1963’te kenara itilen Kıbrıslı Türkler eşit kurucu ortaktır vurgusunu yapan siyasi liderlikleri tarafından güçlendiriliyor.
Dolayısıyla, Kıbrıs Cumhuriyeti’nin ulusal bayramı, ortak anı olarak işlemiyor, Kıbrıs’ın asla üniter ulusal söyleme sahip olmadığını hatırlatıyor. Bu boşluk diğer bayramlarla (25 Mart, 28 Ekim, 20 Temmuz, 15 Kasım- kapatılıyor…”
Kısacası bağımsızlığımızı, hiç itiraz edilmemiş, hiç yaralanmamış, hiç bütün vatandaşlarını korumakta başarısız olmamış gibi kutluyoruz. Bu ritüel katılığı, tarihi deneyime taban tabana zıt olduğundan olumsuz çağrışımlar yaratıyor: bölünmeyi engellemeyi başaramamış, ortak siyasi kimlik (Kıbrıs Türk-Kıbrıs Rum) inşa etmeyi başaramamış, iki paralel anı ve iki paralel anlatı ile işlemeye devam eden bir devlet. Her yıl 1 Ekim askeri resmigeçidi ‘ulusal birlik’ gösterisi olarak sunuluyor. Ancak gerçekte birleştirmiyor. Sadece bölünmeyi ve siyasi kuşkuyu devam ettiren aynı ayrım çizgilerini yeniden çiziyor. Yıldönümleri, hiçbir şeyin değişmesini istemeyenlerin işine gelen bir söylemin teyidi olarak işliyor. Bu nedenle olumsuz çağrışımlar tesadüf değil.”