Albanese hükümeti, Pauline Hanson’ın göç karşıtı politikalarına uyarak göçü 225,000 kişi azaltmayı hedefliyor. Yeni yapılan düzenlemeler, birçok hayatı ve ilişkileri etkileyerek Cheek’ten Bernadette Clarke’ı da kapsıyor.
Filipinli bir göçmenin kızı olarak, yeni bir hayata başlama zorluklarıyla dolu günlük hikayelere aşinayım. Filipin diasporasının, özledikleri akrabalarına para göndermek için nasıl büyük bir çaba sarf ettiğini gözlemledim. Ailemle birlikte barbeküde “bir tabak veya yemek getirin” ifadesinin sadece tabak değil, aynı zamanda yemek anlamına geldiğini öğrenirken güldüm. Annemin Avustralya kültürüne o kadar uyum sağladığını gördüm ki artık beni ‘mate’ (arkadaş) diye çağırıyor.
Göçmenlerin nasıl demonize edildiğini görüyorum, ama bu durum kişisel olarak beni bu kadar etkilememişti. Ancak dün, İçişleri Bakanı Tony Burke göç reformuna yönelik açıklamalarda bulundu. Konuşmasına “kitlesel göçün” Avustralya’da bir sorun olmadığını dile getirerek başladı; ardından 2028 yılına kadar net yurtdışı göçü 225,000 kişi azaltmayı planladıklarını açıkladı. Partner vizeleri ile ilgili olarak, “Avustralyalılar daha önce hiç olmadığı kadar yabancılara aşık oluyor” dedi.
Benim partnerim Mark ile 6 ay sürecek olan uzak mesafe ilişkimde henüz 3 ayı geride bıraktım ve işler hiç iç açıcı değil. Mark’ın Ocak’ta Avustralya’ya yalnızca ziyaretçi vizesiyle gelmesi ve ardından birlikte çalışma izni için başvuruda bulunmamız gerekiyordu. Ancak hükümet, “vize sıçraması”nın geçerli bir seçenek olmadığını duyurdu. Artık Mark, Avustralya’da yaşayıp çalışamaz, sadece offshore (yurtdışı) partner vizesine başvurup onay alana kadar beklemesi gerekiyor. Bu süreç ise şu anda 3 yıla kadar çıkabiliyor.
Hükümetin “daha fazla kalmama” seçeneğini ortadan kaldırması, mevcut inanılmaz bekleme sürelerini daha da kötüleştirecek gibi görünüyor. Göçmenlik avukatları, özellikle yurtdışındaki başvuru sahiplerinin getirdiği yoğun talep karşısında büyük bir endişe yaşıyor. Durumun karmaşıklaştığı ve göçmenlerin yaşadığı baskıların arttığı bir dönemde yaşıyoruz. Bu durum sadece benim gibi bireyleri değil, daha birçok insanı olumsuz etkileyecek. Avustralya’nın göçmenlere ihtiyacı var; üniversiteler uluslararası öğrencilere bağımlı, ve göçmenlerin hikayelerinin, güncel siyasi tartışmalara göre belirlenmemesi gerekiyor.