İngiltere’nin doğusundaki Londra’da, bu hafta iki adam, Lime bisikletleri üzerinde PVC borularla meydan okuma yaptı. Ortaçağ şövalyelerinin tahtalardan yapılmış mızraklarla savaştığı turnuvalara modern bir yorum getiren bu etkinlik, günümüzde Ortaçağ ruhunun yeniden canlanmasının bir örneği olarak öne çıkıyor.
Frieze sanat fuarının bir parçası olarak, sanatçı Corbin Shaw “Feast of Fools” adını verdiği bir etkinlik düzenledi. Shaw’un GQ dergisine göre, bu “anti-Frieze” etkinliği, köylülerin zenginleri aşağılayabildiği bir Ortaçağ festivalinden ilham aldı. Avustralyalı pop yıldızı Troye Sivan’ın “Party” adlı yeni şarkısının videosunda, Sivan bir Ortaçağ şövalyesi gibi poz veriyor.
Givenchy, Louis Vuitton ve Max Mara gibi podyumlarda sergilenen kıyafetler arasında, “ortaçağ estetiği” olarak adlandırılan bir akım dikkat çekiyor. Andrew Garfield, yeni filmi “The Uprising”de köylü ayaklanmasını anlatan bir karaktere hayat veriyor. “Sports Banger” adlı siyasi kolektif, “Köylü Ayaklanması 1381. İşimizi bitirelim” yazılı tişörtler üretmekte.
Peki, günümüz kültüründe Ortaçağ neden bu kadar ilgi çekiyor? Londra Üniversitesi Tarih Araştırmaları Enstitüsü’nden Ortaçağ tarihçisi Simon Trafford, bunun her zaman var olduğunu fakat belirli bir dönemin ne zaman ödünç alınacağına dair bir mesele olduğunu belirtiyor. Oxford Üniversitesi’nden İngilizce edebiyat ve dil profesörü Marion Turner, modern sanatçıların Ortaçağ’ı kullanma şekillerinin çoğunun eğlence ve oyun odaklı olduğunu ekliyor.
