Tom Krone, her zaman bir mermiyle donanmış bir yaşam sürdürüyor. Evden çıkarken yanında yedek şarjör, el feneri, bıçak ve turnike bulundurmadan adım atmıyor. Bir odaya girdiğinde, ilk iş olarak en yakın çıkışı belirliyor ve üzerindeki palto ile silah gizleyebilecek kişileri kontrol ediyor. Çıplak kalmanın kendisini “önemli bir taktik dezavantaja” soktuğu için duş almaktan kaçınıyor. Yerli yabancı gözlemciler için Tom’un hayatı, adeta bir kamp yaşamı örneği.
Modern Amerikan erkeği bazen gülünç bir hal alabiliyor. Bruce Willis ve Sly Stallone filmleriyle distopik bir tahrik içine giren Tom, Costco’da taktiksel koruma arayışındayken, bir elinde neon renkli yiyecek avlusu içeceği, diğerinde ise Daniel Defense DDM4 V7 taktik tüfeği ile dolaşıyor. Harel Shapira, dört yıl boyunca Tom gibi erkekleri takip ederek yazdığı Basic Pistol kitabında, “Saat sormak için gelen bir yabancı, yenilmesi gereken bir rakip veya aksi takdirde yenileceğiniz bir tehdit” ifadesini kullanıyor.
1980’lere kadar ABD’de silah sahibi olmak, büyük ölçüde avcılıkla sınırlıydı. O tarihten sonra, Amerikalı orta sınıf giderek “kendini savunma” fikrine odaklanmaya başladı ve günümüzde silah sahibi olan her on Amerikalı’dan yedisi bunu koruma amacıyla sağlıyor. Avcılar artık azınlık durumuna düştü.
Silah yasaları, kişisel güvenliğe duyulan bu takıntıyı yansıtacak şekilde gelişti. Florida, 1987’de silah yasalarını liberal hale getirmeden önce, sadece beş eyaletin, belirli şartları yerine getiren başvuru sahiplerine gizli taşıma izinleri vermesi gerekiyordu. Bugün her eyalette bir şekilde gizli taşıma yasal ve 29 eyalet, izin olmaksızın bunu mümkün kılıyor. 2022’deki Yüksek Mahkeme kararı, silah taşıma ihtiyacı olduğunu ispatlayamayan kişilere izin vermeyi reddetme yetkisini eyaletlerin elinden aldı.