1997 yılında Eiichiro Oda’nın ünlü manga serisi One Piece, Monkey D. Luffy’nin efsanevi hazineyi arayışı etrafında şekillenen hikayesini aktarmaktadır. Bu yolculuk sırasında, Dünya Hükümeti’nin incelemelerden kaçındığı yüzlerce yıl süren bir geçmiş ortaya çıkmaktadır: Boş Yüzyıl olarak bilinen döneme ait yüz yıl, tarih kayıtlarından silinmiştir ve bu dönemi araştırmak yasaklanmıştır.
Kaybolan yıllara dair kanıtlar, dünyaya dağılmış Poneglyph adlı eski yazılar üzerinde bulunmasına rağmen, bu yazıların içerikleri başka Poneglyph’ler ve farklı tarihi belgelerle karşılaştırılarak anlam kazanmaktadır. Ohara’da, kuşaklar boyunca arkeologlar, Bilgi Ağacı etrafında bu uygulamaları bir araya getirerek, kitapların, arkeolojik kanıtların ve antik yazıların çalışıldığı ortak bir akademik gelenek geliştirmiştir.
Yasakların sonuçları, bu akademik topluluğun içinde büyüyen Nico Robin üzerinden anlatılmaktadır. Oharalı arkeologların çalışmalarını fark eden hükümet ajanları, Profesör Clover’ı araştırmalarının içeriğini açıklayacağı sırada vururken, bir Buster Call (Dünya Hükümeti tarafından verilen askeri bir protokol) adaya yöneltilmektedir. Bombardıman, araştırmacıları ve bilgilerinin üretildiği, biriktirildiği ve aktarıldığı yeri aynı anda vurur.
Bilgi Ağacı yanarken, arkeologlar son saatlerini pencereden dışarı kitaplar fırlatmakla geçirirler. Ohara yok olur; akademik topluluğun çoğu ölürken, sekiz yaşındaki Robin, bilgiyle kaçmak zorunda kalır. Olay, kitapları ve onlarla bağlantılı insanları bir araya getirirken, Oda yıllar sonra Ohara’ya döner ve bu iki tarihi ayırmaya izin verir.
Bu dönüş, Dünya Hükümeti’nde çalışan Dr. Vegapunk aracılığıyla gerçekleşir. Vegapunk, daha önce Clover ile tanışmış ve Ohara’nın yok olmasından sonra buraya gelmiştir. Son olarak, akademisyenlerin son çabaları, koleksiyonun büyük bir kısmını korumuştur; devler, kitapları gölden çıkarıp Elbaf’a taşımıştır. O zamandan beri Vegapunk, bu materyallere erişerek Oharalı arkeologların keşfettiği bilgileri temel alarak araştırmalarını sürdürmüştür.
Bir başka araştırmacı koleksiyonla çalışmaya başladığında, kitaplar yok edilen kütüphaneyi aşarak bu hayatta kalmayı başarmışlardır. Bir kütüphanenin kaybı genellikle o kütüphanede tutulan belgelerin de kaybını içerir; 25 Ağustos 1992’de Sarajevo’daki Bosna-Hersek Ulusal ve Üniversite Kütüphanesi’nin topçularca vurulması, birçok belgenin yok olmasına neden olmuştur. 2007 yılında András J. Riedlmayer, Hırvatistan, Bosna-Hersek ve Kosova’daki kütüphaneler ve arşivlerle ilgili savaşları incelemiş, topluluklar için koruma altındaki belgelerin kaybını ve yerinden edilme hikayelerini bir arada değerlendirmiştir.
Ohralı kitapların yüzyıllara yayılan bu yok ediliş ve yeniden korunma hikayesi, kütüphane ilmi ve toplumsal hafıza açısından da önemli soruları gündeme getirmektedir. Arkeologların çalışmaları, kültürel geçmişi araştırma özgürlüğü ile bağlantılı olarak süreklilik göstermektedir. Bu bağlamda, One Piece serisi iki ayrı tarihi hatta büyük sorular ortaya koymaktadır. Oharalı kitapların geri kazanımı ile bu belgelerin geçmişle olan ilişkisi arasında nasıl bir bağ kalmıştır ve bu bağlantılar yeniden oluşturulabilir mi? İşte bu noktada Riedlmayer ve Knuth’un çalışmaları, geçmişin belgelerinin yeniden oluşumu ve ebedi mirasları üzerine önemli tartışmalara zemin hazırlamaktadır.