Kızların hayatlarını korumak için öğretilen kurallar her zaman aynıdır: “Üstünü ört. Dağınık olma. Cazibe yaratma,” özellikle de “yardım iste.” Ancak bu son kural, suçlamayı üzerimize almayan tek kural olmasına rağmen, en zor olanıdır. Hayatta kalanlar suçu tanımakta geciktiğinde, sesleri yok sayılabilir. Yetkililerle iletişime geçtiklerinde ise, tecavüz kanıtlarının hastanelerde haftalarca bekleyebileceği belirtiliyor. Soruşturmalar son derece rahatsız edici olabilir ve sonuçsuz kalabilir; hayatta kalanlar, davaların yıllarca uzamaması için suçlamaları geri çekmeye teşvik edilebilirler.
Bu kurallar üniversite ortamında daha da karmaşık hale geliyor. Eylül ayında, Cornell Üniversitesi’ndeki “Jane Doe” hikâyesi sosyal medyada hızla yayıldı. Gönderiler, Jane Doe’un Eylül 2024’te Chi Phi üniversite derneğinin yedi üyesinin onu grup tecavüzüne maruz bıraktığına dair açtığı davayı referans alarak “Cornell 7” olarak adlandırılan yedi adamdan bahsetti. Bu sanıklar Matthew Ingalls, Jonathan Newell, Winston Lee, Gillio Lopes, Diego Sarabia, Scott Norris ve Scott Kretzschmar. Şimdi, yeni belgeler Cornell’in 2030 yılı itibarıyla kardeşliği yeniden kampüse kabul etmeye hazırlandığını gösteriyor.
Kardeşlik hayatı, tecavüz kültürünü besleyen birçok ataerkil bağlamdan biridir. Bu ortamlar, üyelerin insanlıktan çıkarıcı eylemlerde bulunmalarına ve bunları “kardeşlik” adına göz ardı etmelerine olanak tanır. Üyeler, aşağılamaya, insanlıktan çıkarmaya ve zaman zaman kurumsal bağlantılara dayanarak oluşturulmuş bir topluluğa bağlılıklarını kanıtlamak için bu işkenceyi kabul etmeye zorlanırlar. Erkek egemen alanlar, üyeleri hesap verebilir hale getirmediklerinde rıza ihlallerini normalleştirebilir ve bu da bu erkeklerin topluma tam işlevsel bireyler olarak geçiş yapmasına sebep olur.
Birçoğu liderlerimiz haline gelir ve aynı sisteme katılmaya devam eder. Robert Giuffra, Jane Doe’un avukatı, CBS News’e verdiği demeçte, Cornell polisi ile ilk temasından başka, Tompkins County Savcılığı’ndan veya tecavüz hayatta kalanları sorgulamak için eğitilmiş herhangi bir araştırmacı tarafından kendisiyle iletişim kurulmadığını söyledi. Jane, sesinin kısıldığını ifade ederken, nasıl olduysa sanıkların beşi bir yazı yazmaları için alan buldu.
Davaya dikkat çekilmesinin ardından, Cornell, davanın yeniden açılmasını destekleyeceklerini açıkça belirtti, ancak çok geç. Cornell sadece Jane Doe’a değil, yüksek öğrenimdeki her kadına başarısız oldu. Bu kadar saygın bir Ivy League üniversitesinin bu erkeklerin serbestçe dolaşmasına izin vermesi, bir daha nasıl güvende hissedebiliriz ki?